2025 - Cilt: 2 Sayı: 2
Bu koleksiyon için kalıcı URI
Güncel Gönderiler
Öğe Velocity-based resistance training and sports performance: conceptual and applied approaches(Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi, 2025) Gökşin, Yasin; Göksu, ÖmercanVelocity-based resistance training (VBT) has gained recognition as a sophisticated method for prescribing individualized training loads and monitoring adaptations in strength development. In contrast, the traditionally employed percentage-based training (PBT) often falls short in accounting for daily fluctuations in athletes’ neuromuscular status, which can diminish the overall effectiveness of training. The present narrative review critically examines VBT by outlining its theoretical underpinnings, methodological applications, and practical implications. A structured literature search conducted in PubMed, Scopus, Web of Science, and SPORTDiscus between 2009 and 2024 identified 30 studies, of which 10 satisfied the inclusion criteria and were subjected to qualitative synthesis. Findings demonstrate that maintaining low velocity-loss thresholds (VL ≤20%) is associated with improvements in strength and power performance, while higher thresholds (VL ≥30%) promote hypertrophic gains but concurrently increase neuromuscular fatigue. Compared to PBT, VBT exhibits greater sensitivity in detecting day-to-day variations in performance readiness. However, widespread adoption remains constrained by challenges related to equipment costs, accessibility, and measurement validity. Taken together, the evidence positions VBT as a rigorous and practically meaningful framework for optimizing resistance training. Future research directions include extending its application across broader populations, evaluating hybrid approaches that integrate VBT with PBT, and developing cost-efficient technological solutions to enhance its feasibility in applied settings.Öğe 11-13 yaş grubu hentbolcu çocuklarda 8 haftalık fonksiyonel kuvvet antrenman programının bazı antropometrik ve motorik özellikler üzerine etkilerinin incelenmesi(Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi, 2025) Çatakçinler, ErayBu araştırma fonksiyonel kuvvet antrenmanlarının esneklik, bacak kuvveti, karın ve sırt kasları kuvveti, dayanıklılık, patlayıcı kuvvet, sürat ve vücut kitle indeksi üzerine etkilerini incelemek amacıyla yapılmıştır. Bu çalışmaya, yaşları 11-13 arasında değişen, 24’ü denek, 20’si kontrol grubu olmak üzere toplamda 44 erkek sporcu katılmıştır. Denek grubunda yer alan öğrencilere günde 45-60 dakika olmak üzere haftada üç gün toplam 8 hafta fonksiyonel kuvvet antrenman programı uygulanmıştır. Kontrol grubuna herhangi bir egzersiz programı uygulanmamıştır. Denek ve kontrol grubunun esneklik, bacak kuvveti, karın ve sırt kasları kuvveti, dayanıklılık, patlayıcı kuvvet, sürat ve vücut kitle indeksi değerleri ön ve son test olarak kaydedilmiştir. İstatistiksel hesaplamalar SPSS (version20.0) programında yapılmıştır. Denek ve kontrol grubunun ön ve son testlerinin karşılaştırılmasında t testi kullanılmıştır. Anlamlılık düzeyi, p<0.01 olarak kabul edilmiştir. Denek ve kontrol grubunda yer alan sporcuların bacak kuvveti, karın ve sırt kasları kuvveti, dayanıklılık, patlayıcı kuvvet istatistiksel olarak anlamlı bulunmazken, esneklik, 30m sürat, 30 sn mekik, mekik koşusu ve V-Cut testleri ortalama değerleri karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı farka rastlanmıştır (p<0.01).Sonuç olarak; 11-13 yaş grubu hentbolcu çocuklarda 8 haftalık fonksiyonel kuvvet antrenman programının çocukların vücut kompozisyonu, kuvvet, sürat, dayanıklılık, esneklik, beceri ve koordinasyonunu geliştirdiği tespit edilmiştir.Öğe Ortaöğretim öğrencilerinin beden eğitimi dersine ilişkin tutumlarının incelenmesi(Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi, 2025) Kaya, Elif; Başkan, Barış Deniz; Ayan, VedatBu araştırma; Ortaöğretim düzeyindeki öğrencilerinin beden eğitimi dersine yönelik genel tutumlarını belirlemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmamızda, öğrencilerin cinsiyet, spor geçmişi gibi demografik ve eğitim faktörlerinin bu tutumlar üzerindeki etkileri detaylı bir şekilde incelenmiştir. Araştırmanın evreni Tekirdağ ilinde okuyan ortaöğretim öğrencileri, örneklemi Tekirdağ iline bağlı Süleymanpaşa ilçesindeki ortaöğretim kurumunda okuyan 352 öğrenci oluşturmaktadır. Çalışmanın yöntemi, nicel araştırma yönteminden anket tekniği kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Bu yöntem kapsamında, " Beden Eğitimi ve Spor Tutum Ölçeği II " aracılığıyla öğrencilerin beden eğitimi derslerine yönelik tutumları ölçülmüştür. Veri toplama, çevrim içi anket tekniği ile gerçekleştirilmiştir. Anket formu Google Forms aracılığıyla hazırlanmış ve Tekirdağ Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi' nde beden eğitimi dersi alan 9. 10. ve 11. sınıf öğrencilerine gönderilmiştir. Veri analizi sürecinde, elde edilen veriler istatistiksel yöntemler kullanılarak analiz edilmiştir. Veri analizinde, özellikle katılımcıların tutumları ile çeşitli demografik ve sosyal değişkenler arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Bu değişkenler arasında ailedeki spor yapma alışkanlıkları, spor geçmişi, aylık gelir durumu ve sınıf seviyesi gibi faktörler bulunmaktadır. İstatistiksel analizlerde, Pearson Korelasyon Katsayısı, t-testi ve ANOVA teknikleri kullanılmıştır. Çalışmamızdan elde edilen bulgularda, katılımcıların beden eğitimine yönelik tutumları ile ailelerindeki spor yapma alışkanlıkları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Bununla birlikte, katılımcıların yakınlarına (baba, anne ve kardeş) ait spor yapma sıklıklarının birbirleriyle pozitif yönde anlamlı bir ilişkiye sahip olduğu görülmektedir. Ancak, öğrencilerin aktif spor geçmişi ile beden eğitimine yönelik tutumları arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Lisanslı sporculuk geçmişi olan öğrencilerin, bu dersle ilgili tutumlarının, spor yapmayanlara göre daha olumlu olduğu belirlenmiştir. Bu durum, öğrencilerin kişisel deneyimlerinin, beden eğitimi dersine yönelik tutumlarını şekillendirebileceğini göstermektedir. Araştırmada ayrıca, aylık gelir durumunun öğrencilerin beden eğitimi dersine yönelik tutumlarını etkilemediği bulunmuştur. Yani, ailelerin ekonomik durumu, öğrencilerin bu dersle ilgili tutumlarını belirlemede önemli bir faktör değildir. Son olarak, 11. sınıf öğrencilerinin, 10. ve 9. sınıflara kıyasla beden eğitimi dersine yönelik tutum ortalamalarının daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Bu durum, öğrencilerin sınıf seviyelerinin, beden eğitimi dersine karşı tutumlarını etkileyebileceğini göstermektedir. Sonuç olarak; bu çerçevede, beden eğitimi dersine ilişkin tutumları güçlendirmek adına öğretim yöntemlerinin çeşitlendirilmesi, spor etkinliklerinin öğrenci ilgi ve becerilerine uygun şekilde planlanması, cinsiyet ve spor geçmişi gibi öğrenci özelliklerinin dikkate alınmasının önemli olacağı düşünülmektedir.
